Vietnam sokakları

    0
    Mehmet Acet
    Yeni Şafak

    Gazetecilik işine, iki ayrı günde dünyanın zirve yapan zıtlıklarına tanık olabilme tanımını eklesek abartmış olur muyuz?

    Bir gün önce Singapur’da idik, şimdi Vietnam’da.

    Dünya’dan kalktık, Merih’e indik sanki!

    Bir tarafta safahatın zirvesi, öbür tarafta sefaletin…

    Her şeyin kurala bağlı olduğu, monotonluğun zirve yaptığı, paranın su gibi aktığı bir şehirden kalkıp, insanların sokakta bir kiloluk sarımsak poşetini yere serip satarak o gün için karnını doyurma telaşına düştüğü bir başka şehre geliyorsunuz.

    Bizi buralara getiren Başbakan Binali Yıldırım, Singapur’da “Buraya terlemek için geldik, terlemeden iş olmuyor, ama burada iş yapmadan da terliyorsunuz” demişti.

    Hanoi’ye indiğinizde ise, uçaktan dışarıya adımınızı attığınız anda sıcak ve nemden gözlüğünüz buharlaşıyor.

    O biçim yani.

    Ama bir şey diyeyim mi?

    Burayı daha çok sevdim.

    Benim gözümde şehir dediğin yerde ‘kaos’ olacak.

    “Gürültü” olacak.

    ‘Karmaşa’ fabrika ayarlarınızı bozacak biraz.

    Sürekli dikkatinizi çeken yeni şeyler göreceksiniz bir şehirde.

    BAŞKA BİR YÜZYILDA YAŞIYOR GİBİSİNİZ

    Yiyecek kokusunun dayanılmazlığına, Avrupa’dan böyle yerlere gelen turistlere yapıldığı gibi, “Sakın çeşmeden su içmeyin, aman gece dışarı çıkmayın, lütfen oturun oturduğunuz yerde” türü uyarılarla karşılaşsak bile, Singapur’a göre bin kat daha az güvenli olsa da, ben böyle şehirleri daha çok seviyorum.

    Belki, 13 yılımız İstanbul’da geçtiği için kanımıza işlemiştir, bilmiyorum artık.

    Bilmiyorum.

    Belki beni bu bakımdan biraz problemli bulabilirsiniz ama, kaldığınız otelin terasına çıkıp da şehirden yükselen korna seslerini, caddeleri dolduran motosikletleri, kavşaklarda birbirine çarpmamak için önceden sirk eğitimi aldığını düşündüğünüz araçları gördüğünüz zaman kan ter içinde kalma pahasına kendinizi o sokaklara, caddelere atma ihtiyacı duyuyorsunuz.

    Singapur’da gözünüz araçların içindeki insanları seçmekte güçlük çekerken, Hanoi’de yolun ortasından giden üç tekerlekli bir bisikletin sürücüsü size el sallayarak bir dolar karşılığı gezinti teklifi yapabiliyor.

    Vietnam, motosikletler ülkesi.

    Yolun kenarında bir yerde durup, uzaktan yeşil ışık yandıktan sonra harekete geçen motosikletlere baktığınız zaman, bir koyun sürüsü üzerinize doğru yürüyor gibi oluyor.

    Burada 93 milyon nüfus var.

    40 milyona yakın motosiklet.

    İki tekerliler ile azınlık durumundaki dört lastiklilerin trafikte, özellikle de kavşaklardaki cambazlıkları oturup seyretmeye değer.

    Bir de yollar bölünmemiş.

    İki taraflı seyrediyor.

    Karşıdan karşıya geçmek için, mutlaka el kol hareketleri yapmanız gerekiyor.

    Singapur neden çok zengin, Vietnam neden çok fakir sorusunun cevaplarından bir tanesi şöyle:

    Dünyanın büyük şirketleri fabrikalarının bir bölümünü, nüfusu kalabalık ama iş gücü maliyetlerinin düşük olduğu Vietnam, Endonezya, Filipinler gibi bu bölgedeki ülkelere kurmuşlar.

    Buralardaki faaliyetleri yönetmek içinse, Singapur’a ofis açmışlar.

    Patronlar el kadar büyüklüğü olan Singapur’da, işçiler bu ülkelerde oluyor yani.

    Aradaki gelir uçurumunun sebeplerinden bir tanesi bu.

    Vietnam da, 93 milyona yakın nüfusuyla ‘ucuz iş gücü’ arayan şirketlerin hedeflerinden bir tanesi.

    NEDEN VİETNAM?

    Yazının devamı için